Cognitieve gedragstherapie (CGT) - voor de behandeling van stotteren of niet?

Als je nieuw bent hier, kunt u zich abonneren op mijn RSS feed . Bedankt voor uw bezoek!

Cognitieve gedragstherapie (CGT) is een gedragsmatige aanpak van gedachten en gevoelens die leiden tot angst, en, in het geval van de persoon die stottert / stamelt, sociale fobie. CBT is in toenemende mate gebruikt als een hulpmiddel voor de behandeling van stotteren / stamelen, gebaseerd op de vooronderstelling dat stotteren / stotteren wordt nog verergerd door angst, en in veel gevallen deze angst niveau kan worden beheerd, vooral als de angst zuiver is gerelateerd aan de overtuiging, dat De persoon kan stotteren / stottert en wat dat gaat betekenen voor hen.

Dit alles gezegd zijnde, ik geloof niet dat CBT is een levensvatbare oplossing voor alle mensen die stotteren en vooral degenen die hebben ernstige spraak blokkeren. Ik denk dat het beter is geschikt voor mensen die Ik zou als een lichte stotteraar (1,5 of 1,4 op de Schaal stotteren Jack van de ernst). Dat wil zeggen, mensen die laag op de fysieke omvang, maar hoog op de psychologische schaal van ernst. Dit omvat wat wij zouden noemen verkapte stotteraars. Dus een persoon die heeft een lichte en onregelmatige dysfluencies meningsuiting, maar de hoge psychologische reacties op de incidentie van dysfluency, is meer waarschijnlijk om te profiteren van CBT, dan een persoon met een ernstige en voortdurende dysfluencies. Dit is een voorbeeld van hoe het is belangrijk dat we een of andere vorm van de schaal, bij het praten over stotteren. Voor om te zeggen dat CBT zal zeker "stotteraars" help, is een misleidende verklaring. U bent misschien geïnteresseerd in het lezen van mijn eerste twee berichten over dit onderwerp.

Onderzoek heeft aangetoond tha t de delen van de hersenen dat de controle angst, zijn nauw verbonden met de gebieden die de controle meningsuiting, dus is het niet ongebruikelijk dat de angst effect niveaus spraak vloeiend. Angstige gedachten die een persoon heeft over hoe ze kunnen worden beoordeeld worden door de luisteraar, zal altijd bijdragen aan een zekere mate van stotteren, omdat de focus is genomen het gesprek af en leg op angst uitlokken gedachten. Het spreekt vanzelf, dat als we de focus opstijgen deze afleidende gedachten, dan zullen ze niet langer de angst produceren dat zij momenteel hebben.

Men moet begrijpen, dat onze gedachten en gevoelens zijn zo belangrijk in het bepalen van onze emotionele toestand, en de manier waarop wij de wereld om ons heen zien. Willen we ons gedrag veranderen, moeten we eerst kijken naar hoe we denken. Door het veranderen van de manier waarop we denken over een sprekende situatie, kunnen we de ervaring die wij hebben gesproken in die situatie. Erkenning kan dit een doorbraak voor sommige mensen.

CBT therapie, leert de persoon die stottert te kijken naar de gedachten die ze hebben en pogingen om de persoon te bekijken, dat deze giftige gedachten steevast, niet op feiten gebaseerd zijn, logica of ervaring, dus moet worden tenietgedaan bij om vooruitgang te boeken in de spreken situatie. Als gedachten niet kan worden ontkend, is het doel om te leren die gedachten uitdaging met het oog op een wijziging van dat ze minder angst provocerende gedachten, ze worden geconfronteerd met een bepaalde situatie te spreken. Nogmaals dit is gemakkelijk te bereiken voor een milde of verkapte stotteraars dan chronische openlijke blokkers.

De CBT arts, vertelt over de verschillende soorten van denken, dat kan creëren verhoogde niveaus van angst. Deze dacht groepen behoren, onrealistische normen van de sociale prestaties, onrealistische opvattingen over de gevolgen van de slechte prestaties, en onrealistisch negatieve overtuigingen over jezelf. Deze gedachten leiden tot een niveau van waargenomen negatieve evaluatie van de luisteraar, en leiden op tot sociale fobie, dat kan een moeilijkere uitbreiding van de angst aan te pakken zijn.

Na de individuele begint te begrijpen van de rol die gedachten en emoties spelen op onze gevoelens, en hoe die effecten onze angsten, die op hun beurt effecten onze mate van stotteren, hij beweegt zich dan op het identificeren van de specifieke gedachten, die er de oorzaak van de problemen doen met zijn eigen toespraak.

Wanneer er een probleem is geïdentificeerd als gedacht, "als ik stotter mensen zullen me uitlachen", of "als ik stotter niemand zal mij in dienst", of "als ik stotter ze zal denken dat ik ben incompetent", of "als Ik stotter ze zal denken dat ik ben raar ", is de individuele geleerd om die gedachte uitdaging, door te stellen van de volgende acht standaard CBT vragen over de gedachte:

1) Welk bewijs heb ik de gedachte dat juist is?

2) Welk bewijs heb ik dat de gedachte onjuist is?

3) Wat zou ik vertel een vriend, als ze hadden dezelfde gedachte, die hen zou helpen?

4) Wat zou een erg begripvol en ondersteunend vriend te zeggen, om mij te helpen wegwerken van deze gedachte?

5) Moet ik denk dat ik onnodig zorgen te maken over iets, dat ik geen controle over?

6) Hoe werkt de gedachte voel ik me zo - goed of slecht?

7) Zou er voordelen aan mij geven deze gedachte te denken?

8)   Wat is het slechtste resultaat dat zou kunnen voordoen, als deze gedachte waar zou zijn?

Het individu is vaak aangemoedigd om een notitieblok met hen te voeren, en als een negatieve gedachte komt zijn geest, dat de oorzaak is van angst, wordt hij aangemoedigd om deze vragen over de gedachte te vragen, totdat hij in staat is om bewust de plaats van de gedachte, met een vindingrijker dacht gebaseerd op bewijzen, en het angstige gedrag is afgenomen.

Een CBT-programma over het algemeen nog steeds te praten over hoe we geneigd zijn te gebruiken "veilig gedrag", zoals vermijden, zodat onze gevreesde situaties niet daadwerkelijk plaatsvinden. Door een dergelijk gedrag, zijn wij voortdurend versterking van onze gevoelens over de gevreesde situatie, door direct verheugend onszelf met een verminderde angst, uit de toepassing van onze eigen, individuele vorm van de veiligheid gedrag. CBT theorie stelt dat, tenzij we het gezicht van onze angsten, zullen we nooit onszelf de kans op het zien dat onze veronderstelde uitkomsten van de situatie, zijn steevast verkeerd, onlogisch en zelfs abnormaal catastrophised.

Er is een natuurlijke reactie op de angst stimulus, die vaak wordt aangeduid als de "strijd of vlucht" reactie. Wanneer wij worden geconfronteerd met een gevoel van angst, de hersenen gooit het lichaam in een automatische, bijna reflex respons, en de natuurlijke reactie hierop is altijd vermijden. Dit kan na verloop van tijd, leiden tot een niveau van sociale angst bij de persoon die stottert. Wanneer we geconfronteerd worden met de gedachte dat we zullen negatief worden beoordeeld door anderen, is het niet ongebruikelijk om te vermijden kiezen, als de gemakkelijkste optie. Dat gezegd hebbende, als niet te vermijden geeft u het resultaat dat u echt verlangen, de beste strategie om vast te stellen, is het gezicht van je angst in deze spreektijd situaties, die de werkelijke uitkomst te ontdekken, in plaats van je gedacht resultaat. Want het is alleen via geconfronteerd met angsten, door het bewegen van buiten uw individuele comfort zone, dat angst en angst kan nooit een kans hebben te worden verlaagd. Er wordt vaak gezegd dat in de CBT, "gedachten of voorspellingen zijn geen feiten".

Vaak CBT gaat zelf beelden of visualisatie, waarbij het individu nodig is om te denken dat hij in een gevreesde situatie te spreken. Hoewel in een dergelijke situatie, is hij gevraagd om zich bewust geworden van de beelden die hij produceert in zijn hoofd en beschrijven wat hij, zowel in zijn eigen gedrag en het gedrag van de luisteraar ziet. Als het beeld is wat het beste worden omschreven als, "negatief", dan het individu wordt aangemoedigd om opnieuw te verbeelden de situatie, in een meer positieve of minder negatieve manier in een poging om de negatieve ervaringen overschrijven.

CGT wil ook het adres van de waarnemingen die we hebben over de meningen van anderen. De belangrijkste perceptie dat is gericht is de perceptie van de goedkeuring, of afkeuring. Steevast de persoon die stottert is van mening dat de luisteraar zal afkeuren van zijn stotteren. . De CBT beoefenaar zal uitleggen dat, alleen je gedachten kunnen evaluatie te maken van de emotionele stoornis, dat u zich ongemakkelijk te laten voelen, als gevolg van een maatschappelijke afwijzing, of negatief. Percepties zijn binnen je eigen kracht te veranderen, en je eigen gepercipieerde negatieve evaluatie geeft alleen de luisteraar macht over u, dat gij hebt gegeven. Als er een daadwerkelijk negatieve evaluatie, is het meestal niet om "u", maar meer over de persoon die de evaluatie doen. Het begrip "voorspellen", is ook aan de orde als we de neiging om het ergste te voorspellen, met vaak geen enkele rechtvaardiging meer toe te voegen aan onze angst niveau.

De typische CBT programma gaat vervolgens naar het adres van het gemeenschappelijk vraagstuk van de sociale perfectionisme, als een andere vorm van sociale angst. Streven naar perfectie, altijd leidt tot uitstelgedrag en ontduiking. Wij kunnen vaak al te bezorgd over wat andere mensen denken van ons, als we een fout maken of als we stotteren, en dit, andermaal, leidt tot ontduiking, uitstelgedrag en overmatig gebruik van veilig gedrag. Na een perfectionistische benadering naar de toespraak van vloeiendheid, angst en stotteren zal toenemen, omdat het de sprekende omgeving zeer belastend maakt. Het is een nuttige oefening, om te beweren dat u een brief naar jezelf of een vriend te schrijven, verklaart waarom het maakt niet uit wat andere mensen van je denken.

Sociaal perfectionisme, komt aan bod in CBT door het stimuleren van het individu om opzettelijk een fout maken. Bij de aanpak van stotteren, zou het fout zijn om opzettelijk stotteren. Dit kan heel moeilijk zijn voor de sociale perfectionist, maar een voortzetting van spreken om bepaalde situaties te vermijden, alleen geeft kracht aan het vermijden, en alleen door met uitzicht op de situaties die vermijdt men, zonder dat de veiligheid gedrag, zal men begrijpen dat hun gedrag zelf, altijd is het versterken van de angst.

Een ander gebied in het algemeen aangepakt als onderdeel van een CBT-programma, is onze perceptie van hoe de dingen "moet zijn" in ons concept van de wereld. Zijn uw individuele percepties vindingrijk is voor u, of niet vindingrijk voor u? Zijn ze een situatie ontstaan waarbij het niet onvermijdelijk is, waar je je schaamte en frustratie? Als onderdeel van dit proces, post-event 'analyse is vaak besproken. Ben je voortdurend gaan over in je geest de mislukkingen die je ervaart? Voortdurend herbeleven uw mislukkingen, alleen probeert te versterken, als onderdeel van uw toekomstige gedachten. Rescripting deze gebeurtenissen, om meer vindingrijk beeldvorming in je geest, zal de hersenen te vergemakkelijken, in het herinneren van de gewenste uitkomst die je echt zoeken.

Zoals eerder vermeld, CBT heeft de mogelijkheid om behulpzaam te zijn voor de milde of verkapte stotteraar, die de neiging heeft catastrophise de mogelijkheid dat zij, "zouden kunnen", zijn sommige zeldzame ervaringen van dysfluent spraak, en wat dat voor hen betekent. Maar, denk ik, het zal blijken te zijn minder nuttig voor de openlijke en chronische stotteraar, met jaren van "ervaring", dat zijn overtuigingen, over het effect van ernstige stotteren op zichzelf bevestigt, en zijn luisteraar. Deze persoon "weet", wat er zal gebeuren, en, "wanneer" het gebeurt, en "hoe slecht" het gebeurt, en wat de uitkomst is in het algemeen. Dit is geen ingebeelde of catastrophised. Het is niet goed te vertellen de chronische stotteraar, dat zijn stotteren niet leidt tot een negatieve indruk op de luisteraar, wanneer zijn leven de ervaring van zijn geloof bevestigt te maken. Het is niet goed te vertellen de zware stotteraar, dat mensen niet zal hem anders te behandelen, indien hij heeft een ernstige spraak-en repetitieve blokken, wanneer zijn ervaring bevestigt dit geloof. Het is niet goed te vertellen de zware stotteraar, niet om wat anderen denken, terwijl hij eigenlijk meer over zijn eigen oordeel van zichzelf betrokken. Dit geldt met name als hij spreekt vloeiend in vele situaties en is in staat om de wereld te ervaren als zowel een vlotte en dysfluent luidspreker. Soms vermijden en andere veilig gedrag zijn een meer vreedzame manier voor de zware stotteraar om te leven dan steeds haar hand in het vuur om te zien of ze nog steeds pijn ervaart. CBT uit de praktijk, werken met een ernstige stotteraars, moeten worden gewezen dat stotteren meer over neurale tekorten in de hersenen, en minder over de cognitieve verwerking. Na die opmerking gemaakt, is het eerlijk om te zeggen dat CBT is meer over de wijziging van de pychological ervaring van stotteren, niet de fysieke ervaring van meningsuiting dysfluencies, en in dat opzicht iets dat de ervaring van het stotteren minder pijnlijk voor de stotteraar kan maken, is de moeite waard het geven van een te proberen.

Een laatste opmerking. Ik geloof dat CBT succesvol kan worden gebruikt in de behandeling van ernstige stotteraars, als het implimented als een vloeiende vormgeving van het programma add-on, aan de individuele te helpen, niet om hun stotterde meningsuiting te aanvaarden, maar naar hun nieuwe manier van spreken, te aanvaarden die voor sommigen kan worden net zo moeilijk te accepteren als de stotterde toespraak. Ik zal praten meer over dit in een toekomstige post op de belangrijkste aspecten van het voeren van een succesvolle vloeiend vormgeven van het programma.

In de volgende post zal ik praten over NLP en Neuro-Semantiek, en hoe ze kunnen een gelijke of grotere impact hebben op de psyche van de persoon die stottert. In de tussentijd heb ik weer roep u zich abonneren op mijn RSS-feed of e-mail notificatie, zodat je niet missen posts over onderwerpen en de inhoud die je niet ergens anders gelezen. Als je dit bericht gevonden nuttig of tot nadenken stemmen, op enige wijze, kunt u een opmerking maken.

Tagged als: CBT , cognitieve gedragstherapie , verkapte stotteren , sociale fobie , stotteren , hersenen stotteren , behandeling van stotteren

Reacties: